Ucunda Hayat Var

Merkezinde bi insan olacağım diye,tutkularımı nasıl köreltiyorum ondan bahsediyorum.

Ramazan ayındayız. Misler gibi oruç tutuyorum. Evimde, Ramazan'ın da verdiği içe dönüklükle geçiyor günler. Ramazan ayını ve oruç tutmayı çok sevsem de, bazı rutinlerimi de özlemedim değil. Mesela boş günümde, kendimi ait hissettiğim bir kafede oturup kahve içerken bir şeyler okumak veya yazmak. E madem ben kafeye gidemiyorum, kafeyi evime getireyim dedim ve el ayak çekildikten sonra kendime blogçuluk ortamı hazırladım. Haydi biraz ordan burdan sohbet edeyim. Bugün bitirdiğim

Eğer veremediğiniz beş kiloyla, saçınızdaki beyazla, geçen gün sizi terslemiş ahbabınızla, finansal pürüzlerle, birbiri ardına sıralanan hayatın kaçınılmaz sorunlarıyla ilgili bunalmış, bıkmış hissediyorsanız; bu kitap sizi kendi hikayenizle hizalamak için iyi gelebilir. Öyle çok sevdim öyle çok sevdim ki… Bu ara çokça karşılaştığımız, kendini öldürmek isteyen baş karakterin değişim süreci temasını, çok tatlı bir hayal gücüyle, hem kurmacaya doyduğumuz hem de bir yandan aşır

Kış,ağır bir yorgan gibi üzerimize serilmiş işini yapmakta. Geceler uzun, güneş kayıp; grinin her tonuna doyduk çok şükür. Yorgan altında bunalıp nevresimin soğuk köşelerini kolaçan etsem de, bu yatış halinin beni yavaşlatmasını sevmediğimi de söyleyemem. Günler, akşam yemekten sonra konan çayla basitçe sonlanan bir ritüel gibi. Çoğunlukla birbirinin aynısı. Ne büyük şükür sebebi Yarabbim. Bu kış daha iyiyim. Hava durumunun içimi karartışından bile daha az şikayet ediyorum. Y

Efendim, bendeniz artık yeşil pasaportlu olduğumdan, bize ailece avrupanın kapıları açıldı. E peki, yeşil pasaportunu almış Nesrin kişisi ilk nereye bilet alır, tabii ki de Prag’a🤩 Başlangıçta binbir sevinç ve hevesle planladığım Prag tatili, son dönemlerde öyle ikircikli ve can sıkıcı bi meseleye dönüştü ki, anlatamam. Yani aslında anlatmayı çok istiyorum ama belki biraz zaman geçtikten sonra. Neyse ki, her şeye rağmen sağ salim gittik geldik, ve ordayken de harika vakit ge

Hayatım bu ara pek tatlı geçiyor maşallah. Ya da ben öyle görmek istiyorum🙃 N’olduysa şu yazıdan sonra oldu ve ben kendimi bir anda hayat telaşesi içinde buldum. Ama hiç şikayetim yok. Şu yazıda da dediğim gibi ben nadasa doymuştum gerçekten. İçten içe, özellikle de işimle ilgili tuhaf bi özlem içindeydim ve hayat da bana her zamanki gibi kişiye özel sipariş teslimini yaptı. Çok seviyorum hayatın bu kıvrak zekasını arkadaşlar. Bütün kırılganlığınla, sahici samimi bi kalple

Şimdilerde çalışan, eve gelince çocuğuna portakal soyan, akşam örgüsünü örüp kitabını okuyan, kendi halinde hayatın içinde yuvarlanıp giden bi kadınım. Ama bundan nerdeyse 13 yıl önce, olaylar bir şekilde üst üste gelmiş ve ben bir gün, tek başıma Prag’da dolaşmıştım. Evet şu an keşfetimizi ışıltılı yılbaşı ağaçlarıyla kuşatmış olan Prag. Bugün o anımı anlatmak istedim. Üniversitenin son dönemini Erasmus’la Polonya’nın küçük bir sahil şehrinde okudum. Ve ülkeye dönene kadar d